Zaznacz stronę

Prawdziwe piękno jest nieprzemijające. Zmienne, ale jednak wieczne. Tak jest własnie z ostańcami z moich ulubionych czasów. Dla jednych są szkaradnymi występami na scenie na której najchętniej widzieli by te wysokie szklane cuda, a dla innych perłami w szklanym potopie nowoczesności. Joanna to także perła. W mediach od zawsze, a mimo zmieniających się kanonów piękna, Ona dalej naturalna, zupełnie nieprzerysowana, taka lekka. Miło się na to patrzy, autentycznie piękna już kobieta, nie dziewczyna. Ma pogodne spojrzenie, a tego w ludziach bardzo często szukam – pogody nawet i w spojrzeniu. Bardzo się cieszę że także i Joasia zgodziła się na wspólne #wspomnieniewczoraj. Można by powiedzieć, że została królową, bo pozowała przy Pałacu, i to nie byle jakim.

Mijałem go wiele razy a tak naprawde dopiero teraz zagłębiłem się w jego historię. Pałac stoi przy Tamce 41, a w nim znajduje się muzeum Chopina. Budowe rozpoczęto w 1681 roku. Patrząc na niego tyle razy, nie myslalem ze to tak wiekowa budowla. Ciekawostka jest to, że stoi on na wysokim tarasie. Gdy w XIX wieku po wielu przejściach popadł w ruinę, w jego wielkich podziemiach które podobno ciągną się w kierunku Ulicy książęcej stały się miejscówka złodzieji. Później, w czasie powstania listopadowego znajdował się w pałacu szpital wojskowy, lecz na tym nie koniec. Następnie znalazła się tam fabryka wyrobów gumowych, rządowy „Dom Zdrowia”, szpital dla cholerycznych , instytut moralnie zaniedbanych dzieci, schronisko dla powodzian, aż w roku 1854 gmach nabyło miasto z przeznaczeniem na koszary. Potem przyszedł czas na Warszawski Instytut muzyczny. Po tych wszystkich zmianach sam pałac zmienił zupełnie styl… W okresie dwudziestolecia międzywojennego mieściło się tu konserwatorium i szkoła teatralna. We wrześniu 1944 roku Niemcy pałac spalili. Odbudowano go w 1953 i przywrócono mu wygląd z XVII wieku.

Tyle ode mnie wystarczy. Czas jest niesamowity, zobaczcie jaka to miejsce ma ogromna przeszłość, a tymczasem jest odetchnieniem razem z małym skwerem obok. To tam uciekam na małe przerwy dorosłego dziennego życia.

Dokładniejsza historie pałacu macie tu.

Joanna Jabłczyńska

Aga Kumuda

Ola Lech

Aleksander Siczek